کتاب "عاشورا؛ فساد و اصلاح" اثر دکتر داود فیرحی به طور خلاصه، با رویکردی جامعه‌شناختی و عمیق، عاشورا را نه فقط یک واقعه تاریخی، بلکه نتیجه بحران مشروعیت، فساد دولت، و فاصله گرفتن حکومت از جامعه در صدر اسلام می‌داند. فیرحی قیام امام حسین (ع) را یک "اصلاح درون‌ساختاری" و تلاشی برای بازگرداندن اخلاق، عقلانیت، و سنت نبوی به عرصه سیاست می‌داند. او بر مفهوم بیعت به عنوان معادل رای و انتخاب سیاسی تاکید می‌کند و امتناع امام از بیعت را اقدامی آگاهانه برای مبارزه با فساد و انحراف معرفی می‌کند.

فیرحی و حرکت حسین (ع) برای اصلاح درون ساختاری / الگویی برای بازگرداندن اخلاق، عقلانیت به عرصه سیاست

تصمیم گیری سازشی، "سازش اصولی" را پدید آورد. "سازش اصولی" دیگر سازش های یله و رها، قائم به افراد، مبتنی بر سلایق گروه های نافذ یا علایق تصمیم گیران به دور مانده از تحولات (دینامیزم) زمینه و زمانه یا مصلحت جویی و منفعت خواهی سیاستمداران  مرعوب و مجذوب نیست. سازش اصولی بیش از این که سازش با دشمن باشد، سازش بین منافع ملی و ارزش ها، امکانات و تحولات مقدراست.

«سازش اصولی» ننگ و تسلیم نیست